مخاطب این مقاله والدین و معلمان هستند:

اولین کسانی که در حمایت و ایجاد امنیت روانی دانش آموزان نقش به سزایی دارند ؛ شما هستید. این مسئله بسیار مهم است که در ارتباط با آنها حس اعتماد ایجاد کنید و پذیرای آنها باشید ؛همین سبب می شود تا وقتی بچه ها و نوجوانان با مشکلاتی روبرو هستند، با شما احساس راحتی  کرده و برای کمک به شما مراجعه کنند.

همچنین توانمندی شما در تشخیص لحظاتی که آنها دچار درگیری های احساسی عاطفی هستند، مهم تلقی می شود. . کودکان و نوجوانان تمایل دارند احساسات خود را درونی نگه دارند. اگر چیزی آنها را آزار می دهد، ممکن است صحبت نکنند و درخواست حمایت نکنند. گاهی اوقات، آنها متوجه نمی شوند که  شما  برای کمک در دسترس  هستید. بنابراین، برای والدین و معلمان ضروری است که بتوانند تشخیص دهند که چه زمانی چه چیزی اشتباه است و چگونه در این لحظات همراه کودکان و نوجوانان باشند.

ایجاد فضایی برای صحبت کردن با فرزندان چالشی به نظر می رسد، نکات زیر می تواند برای شروع گفتگو و درک آنچه در زندگی آنها می گذرد مفید باشد.

کاری کنید آنها احساس امنیت کنند

شما تمایل دارید تا بچه ها و نوجوانان در صحبت کردن با شما احساس راحتی کنند. این واضح است که ایجاد یک فضای صمیمانه  تا چه حد ضروری است.  بچه ها می ترسند اگر شما آنهارا برای صحبت کردن کنار کشیده  شده  یا تنبیه کنید. به آنها اطمینان خاطر دهید که اینطور نیست و شما برای همراهی با او آنجا هستید. بهتر است والدین به طور منظم زمانی را برای صحبت با فرزندشان در نظر بگیرند، مانند صرف ناهار با کودک یا نوجوان خود هر هفته یا هر دو هفته یکبار.

یک شنونده فعال باشید

برای گوش دادن فعالانه به صحبت های کودک یا نوجوان خود وقت بگذارید. بسیاری از اوقات، تمام چیزی که بچه ها یا نوجوانان می خواهند کسی است که به آنها گوش دهد. قبل از ارائه پیشنهاد، سعی کنید دیدگاه آنها را درک کنید. گاهی اوقات شما مضطرب می شوید و سعی می کنید همه چیز را اصلاح کنید. اما در بسیاری از موارد بهترین کمکی که می توانید ارائه دهید این است که با دقت گوش دهید.
نیاز آنها به کمک را تأیید و حمایت کنید

برای مثال، اگر کودک یا نوجوانی به شما گفت که احساس غمگینی یا ناراحتی می کند، به آنها بگویید :"از اینکه احساساتت را با من به اشتراک گذاشتی بهت افتخار میکنم." بگذارید بدانند که از شجاعتی که برای صحبت کردن و اعتماد کردن با شما صرف کردند، قدردانی می کنید. اگر به نظر می رسد کودک شما به کمک بیشتری نیاز دارد، با یک متخصص مناسب مشورت کنید. ممکن است صحبت با روانشناس مدرسه شروع خوبی باشد.

اصیل باشید

نوجوانان می توانند تشخیص دهند که چه زمانی شما واقعی نیستید! اگرپذیرا، اصیل و آرام باشید، به آنها کمک خواهید کرد که همینطور باشند.از اینکه شبیه شخصیت های بی نقص نمایشنامه ها باشید ، بپرهیزید.

از گفتن این که نمی دانم نترسید

به عنوان یک والدین یا معلم، خوب است بپذیرید که همه پاسخ ها را  نمیدانید. با این حال، اگر یک کودک یا نوجوان از شما چیزی می‌پرسد، باید تمام تلاش خود را برای یافتن پاسخ یا کسی که می‌تواند کمک کند به کار بگیرید.

علائم هشدار دهنده خودکشی: خودکشی قابل پیشگیری است

دو گام مهم در پیشگیری از خودکشی، شناخت علائم هشدار دهنده و کمک گرفتن است. علائم هشدار دهنده ممکن است شامل مصرف مواد مخدر، اُفت ناگهانی عملکرد تحصیلی یا صحبت در مورد مرگ و آسیب رساندن به خود باشد. این علائم را جدی بگیرید.